Van Stilte tot Kracht

Opgroeiend in India had Aditya weinig blootstelling aan LGBTQ+-representatie. Hij herinnert zich: "De enige voorstellingen die ik zag, waren personages in films—bijna altijd bedoeld voor komisch effect of belachelijkheid. Dat gaf me geen gevoel dat mensen zoals ik slim, succesvol en gerespecteerd konden zijn." Aditya hoorde voor het eerst het woord "homoseksueel" op de middelbare school. Hij wist niet wat het betekende, maar hij wist wel dat het als een scheldwoord werd gebruikt. Deze vroege ervaringen hadden een blijvende impact en vormden Aditya’s identiteit gedurende zijn jonge volwassenheid. Zelfs na zijn verhuizing naar Nederland droeg hij het gewicht van zijn verleden met zich mee. "Het ging niet alleen om het verbergen van mijn identiteit voor anderen, maar om het onleren van de schaamte die ik jarenlang had geïnternaliseerd," zegt hij.

Pride omarmen als een viering en een protest

Aditya’s eerste Pride in Nederland was een openbaring. "Ik ervoer de schoonheid van de kanalenparade, de vreugde van de viering," zegt hij. "Maar hoe meer ik leerde, hoe meer ik begreep dat Pride begon als een protest—and it still needs to be." Aditya benadrukt dat hoewel er vooruitgang is geboekt, er nog veel werk te doen is. "Zelfs in een zo progressief land als Nederland komen discriminatie en geweld nog steeds voor. De transgendergemeenschap, in het bijzonder, blijft kwetsbaar. We mogen dat niet uit het oog verliezen." Het navigeren door zijn identiteit in verschillende culturele contexten is een van Aditya’s grootste uitdagingen geweest. "Jarenlang onderhield ik twee versies van mezelf—één voor mijn leven in Nederland en een andere voor mijn familie thuis. Het was uitputtend; ik moest constant nadenken over wat ik zou delen en wat ik zou verbergen, zelfs over iets zo simpels als een Instagram-verhaal."

Representatie is belangrijk – je kunt niet zijn wat je niet ziet

Een van de meest significante veranderingen voor Aditya kwam door het vinden van rolmodellen. "Toen ik hier kwam, begon ik mensen te zien die onverzettelijk zichzelf waren—and successful and happy at the same time." Hij herinnert zich een voormalige collega van zijn vorige werkgever, een openlijk homoseksuele professional die gedijde als hoofd van een afdeling. "Het klikte voor me dat ik niet hoefde te kiezen tussen professioneel zijn en authentiek zijn. Ik kon beide zijn." Aditya streeft er nu naar om die representatie voor anderen te zijn. Als kernlid van het Proud-netwerk sinds zijn eerste maand bij Deloitte, heeft hij gewerkt aan het bevorderen van inclusiviteit en psychologische veiligheid voor LGBTQ+-collega’s. "Representatie is een instrument voor verandering," zegt hij. "Het gaat erom mensen te laten zien wat mogelijk is." Hij herinnert zich momenten waarop nieuwe aangenomen medewerkers hem benaderden tijdens de Deloitte Introductiedagen, delen hoe het zien van hem spreken hen een gevoel van representatie gaf en hen het vertrouwen gaf om zichzelf te zijn.

Authentiek leven en anderen empoweren

Aditya’s reis is niet zonder moeilijkheden geweest. Uitkomen bij zijn familie in India blijft een gevoelig onderwerp. Hoewel ze een plaats van acceptatie hebben bereikt, is het een compromis. "Ze zijn blij me gelukkig te zien—and that’s enough for now." Door al deze ervaringen heen heeft Aditya geleerd zich te concentreren op vooruitgang in plaats van perfectie. "Uitkomen lost niet alles op," reflecteert hij. "Het is gewoon het begin van een nieuwe reis—één waarin je stap voor stap je zelfvertrouwen opbouwt." Aditya’s groei over de afgelopen vijf jaar is opmerkelijk geweest. Van twijfelen over hoe hij zich moest uitdrukken toen hij de straten van Utrecht af liep, tot zich vrij voelen in een opvallende rok tijdens de Amsterdam Pride. "Mode is een krachtig instrument voor me geweest," deelt hij. "Het gaat niet alleen om kleding—het gaat erom mijn identiteit te claimen die zich voor mij waar voelt."