Van Stilte naar Kracht

Opgegroeiend in India zag Aditya weinig LGBTQ+ representatie. Hij herinnert zich: “Het enige wat ik zag, waren personages in films— bijna altijd voor komisch vermaak of spot. Het gaf me niet het gevoel dat mensen zoals ik slim, succesvol en gerespecteerd konden zijn.” Aditya kwam voor het eerst in aanraking met het woord “gay” op de middelbare school. Hij wist niet wat het betekende, maar hij wist dat het als een belediging werd gebruikt. Deze vroege ervaringen hebben een blijvende impact gehad en hebben Aditya’s identiteit gevormd tijdens zijn jonge volwassenheid. Zelfs na zijn verhuizing naar Nederland droeg hij de last van zijn verleden met zich mee. “Het ging niet alleen om het verbergen van mijn identiteit voor anderen, het ging om het afleren van de schaamte die ik jarenlang had geïnternaliseerd,” zegt hij.

Trots omarmen

Aditya's eerste Pride in Nederland was een openbaring. “Ik ervaarde de schoonheid van de canal parade, de vreugde van de viering,” zegt hij. “Maar hoe meer ik leerde, hoe meer ik begreep dat Pride begon als een protest—en dat het dat nog steeds moet zijn.” Aditya benadrukt dat, hoewel er vooruitgang is geboekt, er nog veel werk te doen is. “Zelfs in een land zo progressief als Nederland komt discriminatie en geweld nog steeds voor. De transgendergemeenschap blijft vooral kwetsbaar. We kunnen dat niet uit het oog verliezen.” Het navigeren van zijn identiteit in verschillende culturele contexten is een van Aditya’s grootste uitdagingen geweest. "Jarenlang hield ik twee versies van mezelf in stand—één voor mijn leven in Nederland en een andere voor mijn familie thuis. Het was vermoeiend; ik dacht constant na over wat ik moest delen en wat ik moest verbergen, zelfs over iets zo eenvoudigs als een Instagram-verhaal.”

Representatie is belangrijk – je kunt niet zijn wat je niet ziet

Een van de belangrijkste verschuivingen voor Aditya kwam voort uit het vinden van rolmodellen. “Toen ik hierheen verhuisde, begon ik mensen te zien die onbeschaamd zichzelf waren—en tegelijkertijd succesvol en gelukkig.” Hij herinnert zich een ontmoeting met een voormalige collega bij zijn vorige werkgever, een openlijk gay professional die het goed deed als afdelingshoofd. “Het drong tot me door dat ik niet hoefde te kiezen tussen professioneel zijn en authentiek zijn. Ik kon beide zijn.” Aditya streeft er nu naar om die representatie voor anderen te zijn. Als kernlid van het Proud-netwerk sinds zijn eerste maand bij Deloitte, heeft hij gewerkt aan het bevorderen van inclusie en psychologische veiligheid voor LGBTQ+ collega’s. “Representatie is een hulpmiddel voor verandering,” zegt hij. “Het gaat erom mensen te laten zien wat mogelijk is.” Hij herinnert zich momenten waarop nieuwe medewerkers hem benaderden tijdens de Deloitte Introductiedagen, waarbij ze deelden hoe het hen een gevoel van representatie gaf en hen het vertrouwen gaf om zichzelf te zijn.

Authenticiteit en empowerment

Aditya's reis is niet zonder zijn uitdagingen geweest. Uit de kast komen bij zijn familie in India blijft een gevoelig onderwerp. Hoewel ze een plek van acceptatie hebben bereikt, is het een compromis. “Ze zijn blij me gelukkig te zien—en dat is voorlopig genoeg.” Door alles heen heeft Aditya geleerd om zich te focussen op vooruitgang in plaats van perfectie. “Uit de kast komen lost niet alles op,” reflecteert hij. “Het is gewoon het begin van een nieuwe reis—een reis waarin je stap voor stap je zelfvertrouwen blijft opbouwen.” Aditya’s groei in de afgelopen vijf jaar is opmerkelijk geweest. Van twijfelen over hoe hij zichzelf moest uiten tijdens het lopen door de straten van Utrecht tot zich vrij voelen in een gedurfde rok tijdens Amsterdam Pride. “Mode is een krachtig hulpmiddel voor mij geweest,” deelt hij. “Het gaat niet alleen om kleren—het gaat om het opeisen van mijn identiteit die authentiek aanvoelt voor mij.”