Ethan is nu 15. Toen hij in groep 7 een docent had uit de LGBTIQ+ gemeenschap, werden veel dingen opeens duidelijk voor hem. Ethan: “Die docent vertelde veel over lhbtiq+ en over ‘anders zijn’. Dat opende mijn ogen. Maar het duurde nog jaren voordat ik genoeg zelfvertrouwen had om mezelf te durven zijn. Tijdens de pandemie volgden we allemaal thuislessen. Dat gaf me de gelegenheid om te ontdekken wie ik echt ben. Ik heb over de hele wereld veel vrienden gemaakt. De verhalen van transgendervrienden gaven me de moed om uit de kast te komen in 2 VWO. Het was het engste dat ik ooit heb gedaan. Ik was bang dat mensen anders naar me zouden gaan kijken, vooral mijn beste vriend sinds de kleuterschool. Maar gelukkig reageerden de meeste mensen heel positief.”

Jaren van strijd Marcel en zijn vrouw waren snel gewend aan de nieuwe situatie en staan pal achter Ethan. “Veel mensen zeggen dat het zo dapper van ons is dat we Ethan accepteren als transgender. Dat is belachelijk. Er valt niets te accepteren, het is zoals het is en Ethan is gewoon zichzelf”, vertelt Marcel. “De echte uitdaging is het transitietraject en de manier waarop sommige mensen omgaan met transgenders. Veel mensen roepen dat transgender zijn een ‘hype’ is. Raar, want transgender zijn biedt geen enkel voordeel. Sterker nog, er wordt vaak op transgenders neergekeken en in sommige landen ben je je leven niet zeker als je uit de kast bent gekomen. Het is echt niet iets waar je voor kiest.” Ethan voegt toe: “Neem maar van mij aan dat als iemand vertelt transgender te zijn, ze echt niet zo nodig willen meedoen aan een trend of hype. Ze hebben dan vaak al jarenlang geworsteld met hun identiteit.”

De volgende stap Voor Ethan was zijn coming out een grote opluchting. Maar de volgende stap is ook moeilijk. “De wachttijd voor het transitietraject is extreem lang”, verzucht hij. “Gemiddeld duurt het al zeker twee jaar voordat je je eerste intakegesprek hebt. Ik had geluk. Ik kon vorige maand beginnen met mijn transitie en ik kijk nu enorm uit naar de erkenning voor de wet. Maar ik ben wel bang voor naalden en dus ook wel voor het fysieke deel van het traject. Van binnen voel ik me al echt een jongen, maar mijn lichaam ziet er nog steeds vrouwelijk uit en dat moet veranderen voor mijn omgeving.” Ethan wordt niet gepest op school, maar er gaat geen dag voorbij zonder dat er kinderen over hem praten achter zijn rug. “Daar moet ik mee leren omgaan. Ik heb een buddy via Qpido [https://www.qpido.nl/], een platform dat ondersteuning biedt aan transgenderkinderen. Die helpt me heel goed. Het kan een groot verschil maken als je in een veilige omgeving kunt praten met iemand die dezelfde ervaringen heeft als jij.”

Anders zijn is de norm Marcel is het helemaal eens met zijn zoon. “Een veilige omgeving is enorm belangrijk. Thuis, maar ook op de werkvloer. Deloitte zet heel goede stappen op dit vlak. We hebben een gendertransitiebeleid, gender-inclusieve toiletten, we proberen respectvol, open en onbevooroordeeld met elkaar om te gaan en we creëren een inclusieve werkomgeving door communities op te zetten gericht op vrouwen, neurodiversiteit, culturele diversiteit en de LGBTIQ+ -gemeenschap. Momenteel is het een absolute noodzaak om extra aandacht te besteden aan dit soort communities en verhalen. Maar voor de toekomst hoop ik dat ‘anders zijn’ de norm wordt.” PROUD Bij Deloitte erkennen we dat niet iedereen zich identificeert met het gender dat ze bij hun geboorte hadden en dat dit soms leidt tot de beslissing om een transitietraject in te gaan. Wij willen collega’s steunen tijdens deze ingrijpende periode in hun leven. Om die reden hebben we een gender transition support policy ontwikkeld. Lees hier meer over PROUD. [https://werkenbijdeloitte.nl/proud-at-deloitte]